Na schodach stoi wysoka, szczupła postać w rozwianej, czarnej pelerynie. Wzrok kieruje ku bramie- to stamtąd niedługo przybędą nauczyciele i uczniowie, którzy tchną życie w to miejsce. Postać wzdycha lekko.

-Nareszcie…-mruczy, widząc pierwszą teleportującą się osobę. Nawet z tak daleka rozpoznaje w niej swoją serdeczną przyjaciółkę- drugą dyrektorkę.

Nie podejrzewała, że przerobienie tego starego, rodzinnego, kochanego zamku zajmie jej tyle czasu i pobudzi tyle wspomnień… A jednak nareszcie się udało. Hogwart stoi w swej pełnej okazałości, tylko czekając na ponowny powrót do życia…